Páginas del blog Ría de Ribadeo

domingo, 1 de marzo de 2026

Ruta a la Charca Verde (La Pedriza, Sierra de Guadarrama)


Itinerario ida y vuelta: Centro de visitantes La Pedriza - Charca Verde - Centro de Visitantes

Distancia: 13,75 km.

Dificultad: baja

Tiempo: entre 5h y 6h (con paradas, y tiempo de comida)

La ruta de la Charca Verde es una de las más conocidas de la sierra madrileña. Se trata de un recorrido en el que, remontando un tramo del curso alto del río Manzanares, se llega hasta este peculiar paraje, una poza cuyo color da nombre al lugar. Además de ser un espacio de recreo en la naturaleza, hace años era también uno de los sitios serranos a los que los senderistas acudían en verano a refrescarse y darse un baño. No sólo en la Charca Verde, sino en las distintas pozas que el río forma en este tramo. Esta práctica, evidentemente, hoy en día está prohibida, y el lugar forma parte del Parque Nacional de la Sierra de Guadarrama.



A esta zona enclavada dentro de la vertiente madrileña de la Sierra de Guadarrama se la conoce como La Pedriza, debido a la gran cantidad y extensión de bloques y formaciones graníticas de diferentes tamaños y tipos. Es considerado el mayor conjunto granítico de Europa, y aquí tiene su origen la escalada madrileña, donde surgió a mediados del pasado siglo.





La ruta a la Charca Verde puede hacerse en una versión corta, o en otra más larga. La más corta, de unos 5 km entre ida y vuelta, parte del aparcamiento de Canto Cochino, y sería apropiada para senderistas principiantes o familias con niños pequeños. Pero, y aquí viene la dificultad, el acceso a este parking está muy limitado, y sólo conseguirán poder acceder los muy madrugadores. En el centro de visitantes, hay un control de acceso de vehículos, y sólo dejan pasar al cupo de coches diario que caben en el aparcamiento. Cuando éste cupo se llena, el acceso por carretera se cierra al tráfico, y desde ese momento, sólo será posible llegar caminando, haciendo la ruta larga. También, e independientemente del cupo de vehículos, hay que tener en cuenta que el acceso se cerrará igualmente a partir de las 10:30 de la mañana en invierno, y desde las 9:30 en verano. Incluso en días de poca afluencia y aunque el aparcamiento no se haya llenado (días laborables, mal tiempo...).

Como orientación, nosotros fuimos el sábado, llegamos allí sobre las 10:00, y ya el acceso estaba cerrado. Así que, como bien habéis adivinado, nosotros hicimos la ruta larga. Que por otro lado, creo que es más recomendable para adultos, o familias y niños con un mayor nivel. La ruta corta puede ser demasiado corta...

Tuvimos un día soleado, estupendo para disfrutar de los colores de la sierra y de los saltos de agua del Manzanares. Además todavía queda algo de nieve en las zonas altas, por lo que las vistas durante el recorrido tenían un bonito toque invernal, pero sin el frío de esa época. Entre pinos, cipreses, enebros, jaras y algún que otro tejo, fuimos poco a poco ascendiendo hasta llegar a nuestro destino, La Charca Verde. 





Y allí, después de un breve descanso, encontramos el lugar idóneo para jugar un rato a escalar por las rocas. Como os adelantaba en una anterior entrada del blog (Ruta de los Siete Picos), seguramente nuestra siguiente ruta sería por La Pedriza, ya que a Sara le encantó eso de trepar. Y finalmente, así ha sido.



El regreso se puede hacer por el mismo sendero, o también hay la opción de cruzar el río por alguno de los puentes que hay durante el recorrido, y hacerlo por la orilla opuesta a la que hemos subido. Como dato interesante comentar que por la orilla este el recorrido es por sendero, y por la orilla oeste puede hacerse por pista forestal y carretera. Así que hay la opción de elegir qué tipo de recorrido queremos hacer, o combinar ambos.

Saludos y hasta la próxima


Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons

Enrique Sampedro Miranda

Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com


sábado, 7 de febrero de 2026

Censo de aves acuáticas invernantes Ría de Ribadeo (inv. 2025-2026)


Aquí traio os datos do meu censo de aves invernantes na Ría de Ribadeo, que fixen entre os días 1 e 4 de febreiro.

N. científico / N. español / N. galego

Gavia immer / Colimbo grande / Mobella grande - 5

Podiceps auritus / Zampullín cuellirrojo / Mergullón real - 1*

Tachybaptus ruficollis / Zampullín común / Mergullón pequeno - 1

Podiceps nigricollis / Zampullín cuellinegro / Mergullón de pescozo negro - 3

Phalacrocorax carbo / Cormorán grande / Corvo mariño - 25

Bubulcus ibis / Garcilla bueyera / Garza boieira - 150

Egretta garzetta / Garceta común / Garzota - 27

Ardea cinerea / Garza real / Garza real - 40

Platalea leucorodia / Espátula común / Cullereiro - 45

Tadorna tadorna / Tarro blanco / Pato branco - 1

Mareca penelope / Silbón europeo / Asubiador - pato asubión - 107

Mareca strepera /Anade friso / Pato frisado - 2

Anas crecca / Cerceta / Cerceta -110

Anas platyrhynchos / Anade zzulón / Lavanco - 235

Anas acuta / Anade rabudo / Pato rabilongo - 103*

Aythya collaris / Porrón acollarado / Pato de colar - 1

Aythya marila / Porrón bastardo / Pato bastardo - pato caribranco - 2

Haematopus ostralegus / Ostrero / Lampareiro - gabita - 8

Charadrius hiaticula / Chorlitejo grande / Píllara real - 15

Pluvialis squatarola / Chorlito gris / Píllara cincenta - 8

Calidris alpina / Correlimos común / Pilro común - 365

Limosa lapponica / Aguja colipinta / mazarico rubio - 13

Numenius phaeopus / Zarapito trinador / Mazarico chiador - 20

Numenius arquata / Zarapito real / Mazarico real - 40

Tringa totanus / Archibebe común / Bilurico patirrubio - bilurico común - 12

Tringa nebularia / Archibebe claro / Bilurico pativerde - bilurico claro - 55

Actitis hypoleucos / Andarríos chico / Bilurico das rochas - 5

Chroicocephalus ridibundus / Gaviota reidora / Gaivota chorona - x

Larus michahellis / Gaviota patiamarilla / Gaivota patiamarela - x

Larus marinus / Gavión / Gaivotón - x

Alcedo atthis / Martín pescador / Picapeixe - martiño peixeiro - 1

Circus aeruginosus / Aguilucho lagunero / Tartaraña das xunqueiras- tartaraña arpella - 2

Pandion haliaetus / Águila Pescadora / Aguia pescadora - 5*

*Observacións do 27/12/2025

Mobella



A modo de resumo, dicir que son cifras similares ás do ano pasado e anos anteriores. Como datos mais relevantes, destacar a presenza por primeira vez na ría de cinco exemplares invernantes de aguia pescadora. O anterior maior rexistro estivera en catro, así que este ano superamos nunha mais.


Panchita



En canto ás anátidas, en xeral manteñen números parecidos ós dos últimos anos. E como especies raras, podemos citar a presenza de dous exemplares de pato bastardo, un pato de colar e un pato branco.

Patos asubiadores e cercetas

Cercetas

Patos rabilongos


Pato bastardo (femia)

Pato bastardo (macho)

Parella de patos bastardos

Pato de colar

Pato branco


Os limícolas andan tamén con datos semellantes, destacando quizais o pilros, que si que acadaron este ano unha poboación superior.





Por último citar o número de cullereiros, que manteñen a tendencia ascendente dos últimos anos (un exemplar máis este ano que o anterior récord nos meus rexistros).





Saúdos e ata a próxima

Imaxes e texto baixo licenza Creative Commons

Enrique Sampedro Miranda

Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com



martes, 27 de enero de 2026

Ruta por la nieve en la Sierra de Guadarrama


El pasado sábado (día 24) subí al Puerto de Guadarrama, más conocido como Alto del León, para hacer una ruta por la nieve. Las condiciones meteorológicas no eran las mejores, pero quería aprovechar la nevada caída en los días previos, y por qué no decirlo, disfrutar del frío en la montaña. Es algo que me gusta. Además de que ir en días en los que no luce el sol o hay unas condiciones estupendas tiene otra ventaja, y es que hay mucha menos gente. Como podréis comprobar, estuve prácticamente sólo durante toda la ruta. Y como conozco bien el lugar, sé que cuando hay vientos del NO, como era el caso, hay una zona muy protegida por la que se puede caminar tranquilamente a resguardo del temporal. Eso sí, para llegar allí hay que pasar primero por una zona muy expuesta al viento. Pero hasta de eso disfruté.




La zona a la que me refería es en donde se ubica la base militar, Escuadrilla de Transmisiones nº3 del Ejército del Aire, para ser más concretos. Como podréis comprobar en el vídeo, las rachas aquí eran fortísimas, superando en algunos momentos los 75km/h. La velocidad media del viento a las horas que yo pasé por allí era de 44,6km/h, lo que unido a una temperatura de -3,4ºC da una sensación térmica de -21ºC. Todo esto lo sé porque en la base hay una estación meteorológica cuyos datos son públicos. Se pueden consultar en la web de la AEMET, así como en muchas otras páginas meteorológicas. Aquí podéis ver una captura de las condiciones de ese día a esa hora:





Y poco más tengo que contar. Simplemente subir aquí algunas fotos para quien le apetezca verlas, así como un video resumen con algunas tomas de la ruta.



Alguien dejó este pequeño iglú. Por suerte, no lo necesité.




















¡Saludos y hasta la próxima!

Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons

Enrique Sampedro Miranda

Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com