Páginas del blog Ría de Ribadeo

lunes, 26 de octubre de 2026

Observacións de outubro na ría

Achégase o inverno e comeza a aumentar a densidade de especies e exemplares na ría de Ribadeo. Hoxe deixo por aquí as fotos da miña última saída, hai un par de semanas.



Estaba a marea chea e, nesta situación, as maiores concentracións de aves danse na praia de Salías (Castropol) e no Muro de Lamas (Ribadeo).

O Muro de Lamas estaba sorprendentemente tranquilo esta vez. Apenas un bilurico pativerde, e a presenza de Panchita. Puiden vela tanto desde o observatorio de Reme como desde o propio Muro de Lamas, en distintos pousadoiros, xa que cambiou de lugar nese intervalo de tempo.






Despois fun directamente a Salías. E, efectivamente, alí estaba o batallón: mazaricos reais, chiadores, rubios, garzas, garzotas, cullereiros, pilros, píllaras... E todos moi a tiro de cámara, por certo. Así que aquí van máis fotos.













Aquí vai a relación de especies observadas:

Castellano / Nombre científico / Galego
Ánade real / Anas platyrhynchos / Lavanco
Cormorán / Phalacrocorax carbo / Corvo mariño
Garcilla bueyera / Bubulcus ibis / Garza boieira - garza mediana
Garceta / Egretta garzetta / Garzota
Garza real / Ardea cinerea / Garza real
Espátula / Platalea leucorodia / Cullereiro
Águila pescadora / Pandion haliaetus / Aguia pescadora
Chorlitejo grande / Charadrius hiaticula / Píllara real
Correlimos común / Calidris alpina / Pilro común - pilro curlibico
Zarapito trinador / Numenius phaeopus / Mazarico chiador
Zarapito real / Numenius arquata / Mazarico real
Archibebe claro / Tringa nebularia / Bilurico pativerde - bilurico claro
Aguja colipinta / Limosa lapponica / Mazarico rubio - mazarico rabipinto
Gaviota reidora / Chroicocephalus ridibundus / Gaivota chorona
Gaviota patiamarilla / Larus michahellis / Gaivota patiamarela


Desexando volver para ver cómo vai chegando o resto da poboación de aves invernantes.

Saúdos e ata a próxima.


Imaxes e texto baixo licenza Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda
Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com

martes, 1 de septiembre de 2026

Salida nocturna en La Moraña de Ávila


Fiel a la tradición, este verano hice un par de salidas nocturnas por la Moraña de Ávila. La primera yo sólo, por un pinar de Tornadizos. Y la segunda, con mi sobrino Miguel, por otro pinar de Aldeaseca. 






A modo de registro, dejar constancia de las observaciones, rastros y escuchas. Entre las primeras, lo más destacado como siempre los chotacabras (Caprimulgus europaeus). Los vi ambos días, en abundancia, y muy bien, ya que tienen la costumbre de acercarse a sobrevolarte cuando paseas por el pinar. Lo malo es que con la poca luz de esas horas, y encima volando, sacarles fotos es casi imposible.

En cuanto a rastros, encontramos esta pluma de búho chico.


Y respecto a las escuchas, a parte de los chotacabras, este año sólo escuchamos al mochuelo. Ni búho real, ni búho chico, ni lechuzas, como otros años... Es lo que tiene la naturaleza, que es imprevisible.



Saludos y hasta la próxima.

Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons

Enrique Sampedro Miranda

Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com


viernes, 14 de agosto de 2026

Verano na Ría de Ribadeo



A pesares de que o verano a priori parece non ser das mellores épocas para a observación de aves na ría, o certo é que sí que resulta unha época interesante. E como mostra, aquí deixo algunhas observacións e fotos do pasado día 31 de xullo.

No Muro de Lamas, na preamar, congregábase un gran número de mazaricos. En torno ós 150 exemplares, entre mazaricos reais (Numenius arquata) e chiadores (Numenius phaeopus). Acompañados de 13 cullereiros (Platalea leucorodia), varias garzotas (Egretta garzetta), e ata un bilurico común (Tringa totanus).






Tamén na zona interior da ría destacaba a presenza dun pato branco (Tadorna tadorna), preto dun gran bando de gaivotas choronas (Chroicocephalus ridibundus).




E para rematar, pero non menos importante, nesta época podemos gozar do regreso da gran embaixadora da ría, a nosa querida aguia pescadora (Pandion haliaetus) Panchita. Que por décimo sexto ano consecutivo, volve pasar a época invernal con nós. Este ano foi observada por primeira vez por Carlos Sanjurjo o día 23 de Xullo. Últimamente parece que lle gusta vir para pasar a festividade de Santiago Apostol xa en Galicia, e celebralo patrón. Como teño falado con Carlos, o ano que non regrese botarémola moito de menos, e sentiremos un gran valeiro.




Saúdos e ata a próxima.


Imaxes e texto baixo licenza Creative Commons

Enrique Sampedro Miranda

Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com



domingo, 12 de julio de 2026

Tiempo de chicharras

Durante un paseo por Getafe grabé esta chicharra posada sobre el tronco de un árbol. Permanecía completamente inmóvil, confiando en el excelente camuflaje que le proporciona su coloración para pasar desapercibida entre las grietas de la corteza. Solo al acercarse con detenimiento resultaba fácil distinguir su silueta.



El verano es la época en la que estos insectos alcanzan su mayor actividad. Su característico canto, producido únicamente por los machos mediante unos órganos especializados situados en el abdomen, constituye uno de los sonidos más representativos de los días más calurosos del año. En muchas ocasiones se escucha con claridad desde la distancia, aunque localizar al ejemplar que lo emite suele requerir algo de paciencia.


La grabación permite apreciar algunos detalles de la chicharra, como la disposición de las alas transparentes, los grandes ojos compuestos y el robusto cuerpo adaptado a una vida que transcurre, en su fase adulta, principalmente entre la vegetación. Antes de alcanzar este estado, las ninfas pasan varios años bajo tierra alimentándose de la savia de las raíces, un largo ciclo que contrasta con la relativamente corta vida de los adultos.


Aunque suelen pasar desapercibidas para la mayoría de las personas, las chicharras forman parte habitual de la fauna de numerosos parques, jardines y áreas arboladas de la península ibérica. Su presencia y, sobre todo, su inconfundible canto anuncian cada año la llegada de las jornadas más cálidas del verano, convirtiéndose en uno de los sonidos más característicos de esta estación.


Saludos y hasta la próxima.


Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons

Enrique Sampedro Miranda

Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com


lunes, 29 de junio de 2026

Calma chicha na costa

O remate de xuño deixou varias xornadas na costa de Ribadeo cunha imaxe máis propia de agosto que de San Xoán. O mar amencía practicamente en calma, cunha superficie apenas alterada por pequenas ondulacións e ceo completamente despexado. As condicións eran excelentes para percorrer a costa e deter a vista sobre os distintos penedos e illotes, xa que a ausencia de mar de fondo permitía observar con claridade recunchos que noutras ocasións permanecen ocultos entre a escuma das ondas.


Á tranquilidade do mar uníase unha temperatura sorprendentemente elevada para un mes de xuño na Mariña. Aínda que nos últimos anos os episodios cálidos son cada vez máis frecuentes, segue chamando a atención atopar valores propios de pleno verán nunha comarca caracterizada habitualmente pola influencia moderadora do Cantábrico. A ausencia de vento contribuía a aumentar esa sensación de calor, facendo que a paisaxe costeira ofrecese un aspecto case estival.

Con estas condicións a xornada resultou bastante tranquila tamén desde o punto de vista ornitolóxico. Sen grandes movementos ao longo da costa, algo relativamente frecuente nestas datas, cando xa remataron os pasos migratorios de primavera e aínda falta tempo para que comece a apreciarse o movemento posnupcial. Os individuos observados correspondían, na súa maior parte, ás especies habituais da zona, sen novidades dignas de mención.


O aspecto máis interesante atopábase no Penedo do Corvo. Alí permanecían varios corvos mariños cristados, descansando sobre as rochas aproveitando a completa calma do mar. A súa presenza sempre resulta atractiva, xa que se trata dunha especie estreitamente vencellada aos cantís e ás costas rochosas do litoral cantábrico e atlántico. Desde a distancia podían observarse alternando longos períodos de repouso con pequenos desprazamentos entre as distintas plataformas do penedo.






O corvo mariño cristado é unha ave perfectamente adaptada á vida mariña. Aliméntase fundamentalmente de peixes que captura mergullándose con gran habilidade, podendo permanecer baixo a auga durante un tempo considerable. Fóra dos momentos de alimentación é frecuente velo pousado nas rochas costeiras, onde descansa ou seca a plumaxe tras as inmersións. A silueta escura destes exemplares destacaba con nitidez sobre a cor clara da pedra, converténdose no principal foco de interese dun día sen demasiadas sorpresas.


A calma do mar permitía ademais apreciar os numerosos detalles da costa que ás veces pasan desapercibidos cando o estado da mar é máis bravo. A transparencia da auga e a ausencia de escuma ofrecían unha perspectiva diferente da habitual, mostrando un litoral sereno que contrastaba coa imaxe máis frecuente deste tramo costeiro durante o inverno ou nos días de temporal. Por exemplo, esta panorámica da costa de Rinlo, e ó fondo as praias dos Castros e As Illas. Como podedes apreciar, estas fotos parecen máis dun mes de agosto...



Non todas as saídas ao campo deixan observacións excepcionais nin especies pouco comúns. En moitas ocasións, o verdadeiro interese reside precisamente en comprobar como evoluciona o espazo natural nas diferentes épocas do ano e baixo distintas condicións meteorolóxicas. Xornadas como esta permiten gozar da paisaxe con calma, observar o comportamento das especies máis habituais e valorar a riqueza dun medio que, mesmo nos días aparentemente máis tranquilos, segue ofrecendo motivos para volver unha e outra vez.


Imaxes e texto baixo licenza Creative Commons

Enrique Sampedro Miranda

Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com


sábado, 16 de mayo de 2026

En 2026 reaparece la laguna del Lavajuelo (Aldeaseca, Ávila)



A principios de año la laguna del Lavajuelo volvió a darnos una gran alegría, reapareciendo de nuevo después de dos años. Un periodo muy corto de tiempo comparado con las más de dos décadas que había estado desaparecida hasta la sorprendente reaparición de 2024. Como ya explicaba en ese momento, personalmente tenía la teoría de que era probable que volviésemos a ver resurgir la laguna con mayor frecuencia (ver artículo). 



Afortunadamente, parece que mi hipótesis puede ser acertada. Aunque aún es pronto para predecir si esto se repetirá con más frecuencia. Veremos qué pasa en los próximos años. Pero de momento, este invierno hemos podido contemplar de nuevo una estampa más propia de décadas atrás, y que ni siquiera mucha gente del lugar recordaba, por la escasez con la que se producía este fenómeno en tiempos recientes.



Y como siempre, donde hay agua, llegan las aves. Aunque este día no fue especialmente prolífico en ese aspecto, sí que pude observar diferentes especies como un zarapito trinador, tres avocetas, un par de avefrías, y unos treinta azulones.






Esta visita a la laguna la hice el día dos de mayo. Y por aquí quedan estas imágenes para hacer mi pequeña contribución a la memoria de la comarca.




Un saludo y hasta la próxima.

Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons

Enrique Sampedro Miranda

Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com