O remate de xuño deixou varias xornadas na costa de Ribadeo cunha imaxe máis propia de agosto que de San Xoán. O mar amencía practicamente en calma, cunha superficie apenas alterada por pequenas ondulacións e ceo completamente despexado. As condicións eran excelentes para percorrer a costa e deter a vista sobre os distintos penedos e illotes, xa que a ausencia de mar de fondo permitía observar con claridade recunchos que noutras ocasións permanecen ocultos entre a escuma das ondas.
_c.jpg)
Á tranquilidade do mar uníase unha temperatura sorprendentemente elevada para un mes de xuño na Mariña. Aínda que nos últimos anos os episodios cálidos son cada vez máis frecuentes, segue chamando a atención atopar valores propios de pleno verán nunha comarca caracterizada habitualmente pola influencia moderadora do Cantábrico. A ausencia de vento contribuía a aumentar esa sensación de calor, facendo que a paisaxe costeira ofrecese un aspecto case estival.
Con estas condicións a xornada resultou bastante tranquila tamén desde o punto de vista ornitolóxico. Sen grandes movementos ao longo da costa, algo relativamente frecuente nestas datas, cando xa remataron os pasos migratorios de primavera e aínda falta tempo para que comece a apreciarse o movemento posnupcial. Os individuos observados correspondían, na súa maior parte, ás especies habituais da zona, sen novidades dignas de mención.
_c.jpg)
O aspecto máis interesante atopábase no Penedo do Corvo. Alí permanecían varios corvos mariños cristados, descansando sobre as rochas aproveitando a completa calma do mar. A súa presenza sempre resulta atractiva, xa que se trata dunha especie estreitamente vencellada aos cantís e ás costas rochosas do litoral cantábrico e atlántico. Desde a distancia podían observarse alternando longos períodos de repouso con pequenos desprazamentos entre as distintas plataformas do penedo.
O corvo mariño cristado é unha ave perfectamente adaptada á vida mariña. Aliméntase fundamentalmente de peixes que captura mergullándose con gran habilidade, podendo permanecer baixo a auga durante un tempo considerable. Fóra dos momentos de alimentación é frecuente velo pousado nas rochas costeiras, onde descansa ou seca a plumaxe tras as inmersións. A silueta escura destes exemplares destacaba con nitidez sobre a cor clara da pedra, converténdose no principal foco de interese dun día sen demasiadas sorpresas.
A calma do mar permitía ademais apreciar os numerosos detalles da costa que ás veces pasan desapercibidos cando o estado da mar é máis bravo. A transparencia da auga e a ausencia de escuma ofrecían unha perspectiva diferente da habitual, mostrando un litoral sereno que contrastaba coa imaxe máis frecuente deste tramo costeiro durante o inverno ou nos días de temporal. Por exemplo, esta panorámica da costa de Rinlo, e ó fondo as praias dos Castros e As Illas. Como podedes apreciar, estas fotos parecen máis dun mes de agosto...
_c.jpg)
Non todas as saídas ao campo deixan observacións excepcionais nin especies pouco comúns. En moitas ocasións, o verdadeiro interese reside precisamente en comprobar como evoluciona o espazo natural nas diferentes épocas do ano e baixo distintas condicións meteorolóxicas. Xornadas como esta permiten gozar da paisaxe con calma, observar o comportamento das especies máis habituais e valorar a riqueza dun medio que, mesmo nos días aparentemente máis tranquilos, segue ofrecendo motivos para volver unha e outra vez.
Imaxes e texto baixo licenza Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda
Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com
.jpg)
