Páginas del blog Ría de Ribadeo

Mostrando entradas con la etiqueta Reserva da Biosfera do río Eo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Reserva da Biosfera do río Eo. Mostrar todas las entradas

jueves, 25 de abril de 2013

A Xunta concedeu un permiso á empresa Goldquest para realizar investigacións mineiras na Reserva da Biosfera do río Eo

A Sociedade Galega de Historia Natural ven de alertar que a Xunta de Galicia, por medio da Consellería de Economía e Facenda, concedeu fai tempo un permiso de investigación mineira á empresa de capital canadense Goldquest Ibérica, S.L., para realizar estas actividades nunha zona que abarca diferentes espazos protexidos. Concretamente, afecta a terreos nada máis e nada menos que de dúas reservas da biosfera e dunha zona proposta na ampliación da Rede Natura 2000. Así, colle unha parte da zona galega da Reserva da Biosfera do río Eo, Oscos e Terras de Burón, outra da Reserva da Biosfera Terras do Miño, e por último, unha parte da zona proposta como LIC Serra de Foncuberta para a ampliación da Rede Natura 2000 en Galicia. Todos estes terreos pertencen ó municipio lugés de Becerreá, onde a empresa vai realizar as súas investigacións mineiras. Pero segundo a SGHN o impacto desta actividade tería lugar non só nos terreos deste concello, senon que posiblemente a sú afección faríase notar augas abaixo do  río Eo, podendo chegar incluso á ría de Ribadeo.

Interior da Ría de Ribadeo e montes galegos pertencentes á Reserva da Biosfera do río Eo, Oscos e Terras de Burón


Para ter máis información sobre este tema, a senlleira SGHN acaba de solicitar ó Comité Español de Reservas da Biosfera que realice un informe sobre o posible impacto destas investigacións mineiras nos terreos de ambas reservas, e faga públicos os resultados.

Este é o texto íntegro do comunicado da SGHN:


Santiago de Compostela, 22-04-2013

A Consellería de Economía e Facenda outorgou á empresa Goldquest Ibérica, S.L. o permiso de investigación mineira denominado Lago (expediente 6053) para recursos da sección C (cinc, chumbo, prata, cobre e outros) no termo municipal de Becerreá (Lugo) para unha superficie de 68 cuadrículas mineiras (PDF). O permiso de investigación fora inicialmente solicitado pola empresa Lundin Mining Exploration, S.L., tamén canadiana (PDF).

Ademais de incluír unha importante superficie do LIC Serra de Foncuberta, contemplado na proposta de ampliación da Rede Natura 2000 de Galicia actualmente en tramitación, as cuadrículas mineiras abarcadas polo permiso de investigación sitúanse case íntegramente en dúas Reservas da Biosfera:
  • R.B. Río Eo-Oscos-Terras de Burón, con posibles afeccións directas sobre diversas zonas tampón e indirectas sobre a zona núcleo da cabeceira do río Eo, da que se situaría a escasa distancia. Unha afección á cabeceira do Eo podería ter consecuencias río abaixo, en zonas tampón da canle fluvial e tamén na desembocadura na Ría de Ribadeo, que é zona núcleo da Reserva, LIC e Zona Húmida de Importancia Internacional pola Convención de Ramsar.
  • R.B. Terras do Miño, con posibles afeccións directas a unha gran superficie na bacía alta do río Miño declarada como zona tampón para protexer as cabeceiras da multitude de ríos e regatos que drenan este territorio.

Mapa elaborado pola SGHN. Fonte: web da SGHN.


Por estes motivos, SGHN ven de solicitar ao Comité Español das Reservas da Biosfera (PDF):

Que realice de forma urxente e inmediata unha avaliación científica e obxectiva sobre o impacto deste permiso de investigación e a posible explotación mineira futura sobre o estado de conservación dos tipos de hábitats de interese comunitario e especies de flora e fauna estrictamente protexida no ámbito da Reserva da Biosfera Río Eo-Oscos-Burón e a Reserva da Biosfera de Terras do Miño.
Que os informes que se desprendan do mesmo se teñan en conta no proceso de avaliación decenal da Reserva da Biosfera Río Eo-Oscos-Burón e a Reserva da Biosfera de Terras do Miño, e sexan remitidos en consecuencia aos departamentos da UNESCO e da Rede Mundial de Reservas da Biosfera.



Desde o Blog Ría de Ribadeo, e penso que en nome dunha gran parte dos habitantes da comarca astur-galaica do Eo e do entorno da ría e do resto da reserva, aproveito para agradecer a esta organización naturalista galega a súa implicación e a iniciativa tomada neste asunto. Persoalmente non tiña constancia destes feitos, e de non ser por organizacións como a SGHN, probablemente tanto este coma outros casos similares nos pasarían desapercibidos á maioría da xente. Desde aquí teñen todo o apoio do blog, e o desexo de que coa súa actuación se dé algo máis de luz a este tema.


Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda

martes, 6 de noviembre de 2012

A Reserva da Biosfera, ¿por fin en marcha?

Hoxe saía publicado en La nueva España unha nova segundo a que os gobernos da Xunta de Galicia e do Principado de Asturias, poderían reunirse antes de finais de ano cos 14 municipios galegos e asturianos que forman a Reserva da Biosfera do río Eo, Oscos e Terras de Burón. Este encontro sería para por en marcha o tan demandado órgano xestor da reserva, que leva sen constituírse desde que a UNESCO distinguira esta comarca astur-galaica coma Reserva da Biosfera, a única interautonómica de todo o Estado. Así pois, confiemos en que esta vez si, e por fin, despois de 5 anos, se poida constituír oficialmente o citado organismo. De non facelo, incumpriríase o prazo límite fixado polo comité da UNESCO para que tódalas reservas cumpran coa normativa e creen o seu órgano xestor, xa que este prazo finaliza en 2013. 

Ría de Ribadeo. Reserva da Biosfera do río Eo, Oscos e Terras de Burón.


Desde este blog lévase pedindo fai moito tempo a urxencia desta actuación. E non só polo risco que podía supoñer o carecer deste organismo para que a UNESCO retirara a súa distinción, senón porque o considero imprescindible para poder levar a cabo políticas e liñas de acción comúns para toda a reserva. Trátase do primeiro paso para poder comezar a camiñar na boa dirección, e aproveitar en tódolos sentidos unha distinción que en moitos outros lugares devecen por ter, e nós, que a temos, estamos a desaproveitar.

Río Eo. Reserva da Biosfera do río Eo, Oscos e Terras de Burón




Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda
Ría de Ribadeo: http://ria-de-ribadeo.blogspot.com

domingo, 15 de abril de 2012

La reserva de la biosfera hace aguas


Ría de Ribadeo. Reserva de la Biosfera del río Eo, Oscos e Terras de Burón.


Ya conocemos la incidencia de los nuevos presupuestos generales del estado sobre la Reserva da Biosfera do río Eo, Oscos e Terras de Burón. La partida de 2 millones de euros que en principio se iban a destinar en 2012 a InterEo, la asociación que agrupa a los 14 municipios gallegos y asturianos integrantes de la reserva, no aparece reflejada en los presupuestos, es decir, que no se destinarán los fondos. Y no sólo se ha caído la partida destinada a la asociación de municipios, si no que se han eliminado también los fondos destinados individualmente a cada uno de los municipios. Parece la estocada definitiva a la única reserva de la biosfera interautonómica del estado, que de seguir por este camino, mucho me temo que está abocada a desaparecer. 

Y llegado el caso, no habrá que echar únicamente la culpa a estos presupuestos, que también, sino a la desidia que las administraciones públicas han mostrado desde la designación de la reserva en el año 2007. Recordemos que desde aquella fecha, y han ya pasado 5 años, está pendiente algo tan fundamental como crear el órgano gestor de la reserva, pieza clave para poder comenzar a trabajar en un plan integral de gestión de la misma, aunando políticas, objetivos,  programas, gestión de fondos, etc. Las administraciones autonómicas de Galicia y Asturias llegaron a reunirse en alguna ocasión, pero todo se quedó en eso, sin que se hicieran avances en este sentido. Los ayuntamientos tampoco han hecho prácticamente nada por lograr que se pusiese en marcha el órgano gestor, limitándose poco más que a gestionar los fondos que hasta ahora les habían llegado, sin ser capaces de impulsar la creación del órgano ni tomar la iniciativa en el asunto. Y ahora, por último, la administración del estado deja sin fondos a la reserva. Ojalá me equivoque, pero esto pinta muy mal. Como dice el refrán, "entre todos la mataron y ella sóla se murió".


Imágenes y texto propiedad de:
Enrique Sampedro Miranda
Ría de Ribadeo: http://ria-de-ribadeo.blogspot.com


martes, 6 de diciembre de 2011

O MARM aposta pola continuidade da Reserva da Biosfera

Ainda que esta nova ten xa algúns días, paréceme bastante relevante como para traéla ó blog. Un alto cargo do ministerio visitou fai unhas semanas varios municipios da reserva, e fixo unhas declaracións nas que se mostraba seguro da continuidade da Reserva da Biosfera do Río Eo, Oscos e Terras de Burón. Anunciou que próximamente a Xunta de Galicia e o Principado de Asturias constituirán o órgano xestor. Esperemos que así sexa, e que por fin poidamos ver dunha vez actuacións e políticas concretas que favorezan e desenrolen as potencialidades da reserva.
Esta é a nova recollida por El Progreso:

Ría de Ribadeo - Reserva da Biosfera do río Eo, Oscos e Terras de Burón

Imágenes y texto propiedad de:
Enrique Sampedro Miranda
Ría de Ribadeo: http://ria-de-ribadeo.blogspot.com


viernes, 30 de septiembre de 2011

El FAPAS contra la Reserva de la Biosfera

Ayer escuché la sorprendente noticia de que el FAPAS planteará ante la UNESCO la revisión de la Reserva de la Biosfera del Río Eo, Oscos e Terras de Burón. En primer lugar, lamento profundamente esta decisión, que me parece fuera de lugar y que va en contra tanto de los intereses de la reserva como de los valores que el FAPAS dice defender. No entiendo cómo una organización de este tipo puede plantear similar propuesta, y creo sinceramente que es una pataleta sin ningún sentido, y ahora explico el porqué. Todo esto llega además justo unos días después de que por fin los gobiernos gallego y asturiano se reuniesen para poner por fin sobre la mesa la creación del tan necesario órgano gestor de la reserva (http://www.abc.es/agencias/noticia.asp?noticia=936317).

Como sabréis los seguidores de este blog, a principios de año el FAPAS anilló el águila pescadora invernante en la Ría de Ribadeo y le colocó un transmisor temporal para su seguimiento científico. La noticia de la presencia del águila en la ría les llegó precisamente de este blog, que comunicó la cita también a otras organizaciones como la Sociedade Galega de Ornitoloxía. La acción del FAPAS de anillar al águila suscitó una agria polémica, aunque desde este blog dí mi opinión de que capturar un ave para su anillamiento no constituía ningún delito, sino que es una práctica científica que ayuda al conocimiento de las aves, y que está totalmente extendida y es realizada por todas las organizaciones conservacionistas. 

Ahora bien, en donde sí podía haber delito, a juicio de algunos denunciantes y de la Xunta de Galicia, fue en el hecho de capturar al ave en territorio gallego sin el correspondiente permiso de la Xunta. Según esta parte, el ave se capturó en la zona gallega de la ría, cuando sólo se tenía permiso para actuar en territorio asturiano. Este hecho fue sancionado por la Xunta de Galicia, lo que ha iniciado una batalla entre el FAPAS y la Xunta, que ahora comienza a derivar hacia lo grotesco. Me parece lícito que el FAPAS defienda su actuación, algo a lo que todos tenemos derecho. Pero si de lo que le acusan es de la falta de un permiso, deben litigar en ese sentido, y no amenazando con ir en contra de la reserva de la biosfera, como ahora hacen. Como decía al principio, me parece lamentable esta actitud. También la de intentar crear una confrontación Galicia/Asturias como se vislumbra en algunas anteriores notas de presa suyas, que daban a entender que desde Galicia se pretende boicotear la actividad de los ecologistas asturianos. Triste argumento cuando no hace falta recordar que es dentro de Asturias precisamente en donde el FAPAS tiene una mayor oposición por parte de otras organizaciones ecologistas.

En fin, esperemos que esta propuesta de ir contra la reserva de la biosfera no pase de una mera pataleta, y que la UNESCO trate este planteamiento como se merece, ignorándolo.

Esta es la noticia tal y como la recogía ayer la emisora local de la cadena COPE:

Imágenes y texto propiedad de:
Enrique Sampedro Miranda
Ría de Ribadeo: http://ria-de-ribadeo.blogspot.com

jueves, 1 de septiembre de 2011

Propostas para o futuro destino da fábrica de algas

Estos días volve a ser noticia a antiga fábrica de algas da Vilavella, que como xa se ten comentado neste blog en varias ocasións, está sendo restaurada xunto coas obras de construcción dunha senda pola beira da Ría de Ribadeo. A actualidade nesta ocasión ven dada por ser os dous partidos da oposición no concello de Ribadeo os que acaban da facer públicas as súas propostas para o futuro uso destas instalacións, ante o próximo remate das obras e a entrega das mesmas ó concello.

Estado das obras ó comezo do verán

O primeiro en facer pública a súa proposta nos medios foi o Partido Popular de Ribadeo, quen opta por facer destas instalacións a sede permanente do futuro organismo xestor da Reserva da Biosfera do Río Eo, Oscos e Terras de Burón. Xunto con este uso, engade ademáis o de que se convirta nun centro de interpretación da ría. E unhas horas despois era o PSdG-PSOE local o que expoñía a súa idea, inclinándose neste caso en que se aproveite esta edificación para instalar un museo centrado en temas marítimos e navais.

A través deste blog expuxen xa en varias ocasións a oportunidade que con estas instalacións se lle presentaba a Ribadeo para poder dispor dun centro de interpretación da natureza como a ría e a vila de Ribadeo se merecen. E unha vez máis, gustaríame romper unha lanza aquí a prol desta utilización. Ainda que a priori a proposta do PP é a que máis se asemella á que aquí se ven defendendo, polo cal a apoio públicamente, calquera das dúas propostas serían perfectamente compatibles con este uso. E do mesmo xeito que digo que estas propostas dos dous partidos da oposición son positivas, tamén recordo que fai meses tiven a oportunidade de expoñerlle persoalmente as miñas ideas ó concellal de medio ambiente do concello de Ribadeo, quen se mostrou receptivo e interesado nesta idea. Así pois, quero deixar clara a miña independencia política en todo momento, e si estou a falar aquí de partidos políticos, é porque o asunto así o require, e porque como digo está de actualidade política.

Dito isto, paso a repetir algúns dos argumentos que utilicei noutras ocasións cando escribín sobre a idoneidade de establecer na antiga fábrica de algas un centro de interpretación da ría de Ribadeo.

En primeiro lugar, a ría de Ribadeo carece dun centro de interpretación como se merece un humidal da súa importancia. E digo isto, porque os dous centros que existen na actualidade non teñen os recursos que este espazo natural require. Así, a "Casa da Ría" do monte de Santa Cruz, é un centro moi modesto e cunhas instalacións obsoletas, que non teñen nada que ver cos modernos centros de interpretación de hoxe en día. Pola súa banda, o denominado "Centro de Interpretación" da ría que hai en Castropol, non é realmente tal, como calquera que o visite pode ver e como alí mesmo aclaran ós que se esperan atopar outra cousa. Trátase máis ben dun punto de información turística con algunhas indicacións sobre a ría, pero moi lonxe de ser un centro de interpretación dun espazo natural coma este. Lembremos algunhas das figuras de protección coas que está distinguida a ría, como son: LIC-ZEPA da Ría de Ribadeo, segundo a directiva Habitat da Unión Europea; Humidal de Importancia Internacional segundo o convenio Ramsar; Zona de Especial Protección dos Valores Naturais e Humidal Protexido segundo a rede galega de espacios naturais; ou Reserva Natural Parcial segundo o Plan de Ordenación de los Recursos Naturales de Asturias.

Ubicación das instalacións, na enseada da Vilavella

Así pois, Ribadeo non debería deixar pasar a oportunidade de ter un centro de interpertación da ría, aproveitando a inmellorable situación na que está a antiga fábrica de algas para poder ser utilizada con este propósito. Este tipo de centros actúan como centros de recepción de visitantes e poñen en valor os espazos naturais nos que están ubicados. Ademáis de dinamizar as localidades nas que se ubican, supoñen un pulo para o turismo ornitolóxico e de natureza, axudando tamén a crear unha conciencia ambiental que acaba revertendo no propio espazo natural, xa que, canto máis se coñeza, máis se conservará e máis atractivo será. Isto podería combinarse no mesmo centro cunhas instalacións adicadas ó conxunto da Reserva da Biosfera, a un museo etnográfico marítimo, ou a outras interesantes opcións.

O beneficio que centros deste tipo teñen para as poboacións e para os espazos naturais son moi coñecidos e variados, e vaian como exemplo os casos de Villafáfila en Zamora, Fuentes de la Nava en Palencia, Gallocanta en Zaragoza ou o máis próximo das lagoas de Cospeito na nosa propia provincia. Con centros deste tipo conséguese que o lugar sexa visitado non só por aficionados á ornitoloxía, senon tamén por todo tipo de persoas, que unha vez informadas no centro de interpretación, mostran moito máis interese por visitalo e por respetar o seu entorno. E esta sería precisamente a outra gran función dunha entidade así, a súa función educativa. Unha vez funcionando o centro, pode ser visitado por colexios, asociacións, etc., nos que se sementaría o xerme da educación ambiental.

Queda pois exposto unha vez máis o meu interese en que os amantes da natureza, os aficionados á ornitoloxía, e os ribadenses en xeral poidamos contar algún día cun centro de interpretación da ría, semellante ó doutros espacios naturais e outras poboacións non máis importantes ca Ribadeo

Imágenes y texto propiedad de:
Enrique Sampedro Miranda


lunes, 29 de agosto de 2011

Vía verde del Eo

Hoy traigo al blog una hermosa ruta de senderismo que discurre junto a las aguas del río Eo, en el límite entre Galicia y Asturias. El río Eo es el eje central que vertebra esta comarca natural, cuyos valores la han hecho merecedora de ser considerada Reserva de la Biosfera por parte de la UNESCO. A su gran valor natural y paisajístico, se une el antropológico y etnográfico. La acción del hombre a lo largo de los siglos ha ido moldeando este territorio, sabiendo conservar en gran medida su riqueza natural. El río Eo nace en Galicia, para ir discurriendo en algunos tramos por Galicia, otros por Asturias y otros justo entre ambas comunidades, sirviendo de frontera geográfica. Y de esta misma forma, sirviendo de frontera, desemboca en el mar Cantábrico formando la Ría de Ribadeo.

Río Eo

Una forma de descubrir este tesoro natural que es la Reserva de la Biosfera del Río Eo, Oscos y Terras de Burón es acercarse a él a través de esta ruta. En ella, como decía, además de disfrutar de su gran riqueza natural, podremos conocer otro de los pilares de la reserva, su valor etnográfico.
La Vía verde del Eo (también llamada "Ruta del ferrocarril" o "Vía natural do Eo") aprovecha el antiguo trazado de un tren minero para mostrarnos los encantos de esta comarca. Este tren minero, que funcionó entre 1903 y 1964, servía para transportar el mineral extraído de los yacimientos de Vilaodrid (Lugo) hasta el puerto de Ribadeo (Lugo), en donde se embarcaban hacia su destino definitivo. Aunque pronto prestó también servicio de viajeros, siendo la primera gran infraestructura de comunicaciones de toda esta comarca galaico-asturiana.

Minas de Vilaodrid (A Pontenova) en funcionamiento

Actualmente se encuentran habilitados para poder ser recorridos unos 12 km, la mitad de ellos por territorio gallego y la otra mitad por tierras asturianas. La ruta puede hacerse partiendo de A Pontenova (Lugo) hasta llegar a San Tirso de Abres (Asturias) o a la inversa. Personalmente recomiendo el primer sentido, ya que la parte gallega está asfaltada, y podemos dejar para el final la parte más naturalizada. Aunque aquí describiré la ruta al revés, partiendo de San Tirso de Abres. En cualquier caso, si queremos hacerla caminando, es recomendable disponer de un medio de transporte que nos lleve de regreso al lugar de partida, si no queremos hacer 24 km. Otra buena opción es hacerla en bicicleta, para lo que está perfectamente habilitada, y de este modo podemos hacer todo el recorrido de ida y vuelta. En un futuro está previsto que la ruta pueda hacerse completamente desde A Pontenova hasta Ribadeo, pero este último tramo está aún sin habilitar.

Túnel
Una buena opción para iniciar la ruta es partir del estacionamiento que hay en el área recreativa de San Tirso de Abres, junto al río, cerca del polideportivo. Esta zona es muy interesante, y caminando desde aquí, en unos 5 minutos, podemos llegar al recorrido de la senda propiamente dicho. A los pocos metros de comenzar la ruta ya tenemos que atravesar uno de los antiguos túneles del ferrocarril. Todos ellos están iluminados en el interior, aunque no está de más llevar una linterna o frontal.

Central eléctrica en desuso
Una de las primeras paradas de interés es esta central eléctrica del siglo pasado, que a pesar de estar abandonada, está en muy buenas condiciones y se pueden ver las instalaciones que generaban la electricidad. Es toda una muestra de las muchas utilidades que desde siempre los habitantes de esta comarca han sabido sacar al río.

Cartel explicativo
Instalaciones abandonadas de la central
A lo largo de toda la ruta vamos acompañando al río Eo, unas veces muy cerca de su curso, y en otras algo más alejados, lo que nos permite obtener unas hermosas panorámicas del paisaje.

Río Eo

También hay que estar atentos a la fauna que habita en este rico ecosistema. Nosotros en nuestra caminata pudimos disfrutar observando aves como el martín pescador, el cormorán o el mirlo acuático, así como algunos reptiles.

Cormorán

Culebra de agua / Natrix maura
Pero sin duda lo más fácil de ver y de disfrutar, tanto para entendidos como para neófitos, son sus hermosos paisajes.



Tras algunos kilómetros de recorrido y el paso de algunos túneles, llegamos a una zona en la que, desviándonos por un sendero que baja a la derecha, podemos cruzar el río por un puente colgante. Esta es una buena zona para hacer un descanso y reponer fuerzas.

Puente colgante sobre el río Eo

Volviendo a la vía verde, unos metros más adelante se encuentra otro desvío también a la derecha que nos lleva hasta una presa. Aquí podemos ver tanto la presa como otra infraestructura también creada por el hombre, en este caso para ayudar a la naturaleza. Se trata de una escala de salmones que permite a estos peces superar este obstáculo en su camino hacia la parte alta del río, en donde desovarán.

Presa y escala de salmones - Río Eo
Cartel informativo
Volviendo a la vía verde, y un poco más adelante, nos encontramos con el túnel más largo del recorrido, de 233 metros de longitud. Como decía, estos túneles están provistos de iluminación. Disponen de lámparas fluorescentes que están equipadas con sensores de movimiento, de tal forma que las luces únicamente se encienden cuando entramos en el túnel. Además, el sistema se alimenta de energía solar, como atestiguan las placas y los acumuladores que se pueden observar junto a los túneles.

Interior del túnel
Poco después llegamos a la parte final del tramo asturiano de la ruta, como se indica en este cartel. Y justo en este punto tenemos que cruzar la carretera nacional. Deberemos de hacerlo rápidamente y con mucha precaución, ya que es una zona con cierto peligro.

Final del tramo asturiano
A partir de aquí la ruta se encuentra asfaltada en todo su recorrido hasta llegar a la localidad de A Pontenova. Además, la calzada es compartida con algunos coches que la utilizan para llegar a alguna de las aldeas por las que pasa, aunque el tráfico es muy poco, y no entraña mayor peligro, pero aún así debemos de estar siempre atentos.

Tramo gallego de la ruta
No obstante, el paisaje sigue siendo el mismo y los rincones a los que podemos acceder tienen el mismo encanto.

Río Eo
También en este tramo podemos admirar elementos etnográficos como los casetos, construcciones hechas por los lugareños al pié de la antigua vía y que eran utilizados para diversos fines.

Cartel informativo

Caseto
El río no dejará de depararnos sorpresas en todo este recorrido. En este caso sorprendimos a un mirlo acuático buscando alimento en A Pontenova.

Mirlo acuático / Cinclus Cinclus / Merlo rieiro
Río Eo a su paso por A Pontenova
Finalizamos la caminata en la localidad gallega de A Pontenova. Como explicaba al principio, este era el origen del recorrido del tren de Vilaodrid. En sus hornos cargaba el mineral que tras su recorrido descargaba en Ribadeo. 

Estado actual de los antiguos hornos en A Pontenova
Cartel informativo
Aunque la última parte del tramo, hasta Ribadeo, no está practicable, sí que es recomendable ir a visitar en esta localidad el parque etnográfico del "Cargadeiro". Es el lugar en donde el tren descargaba el mineral a los barcos que fondeaban en la Ría de Ribadeo para llevar la carga a su destino final. Esta zona está rehabilitada y se puede ver cómo era el proceso final del recorrido del tren minero.

Imágenes y texto propiedad de:
Enrique Sampedro Miranda
Ría de Ribadeo: http://ria-de-ribadeo.blogspot.com