Páginas del blog Ría de Ribadeo

sábado, 24 de octubre de 2015

Llega el otoño y vuelven las grullas. Laguna de El Oso (Ávila).





Pues sí, como todos los años, la llegada del otoño viene acompañada de unas viajeras muy especiales que regresan a la península en esta época, las grullas. Y como cada año, estoy esperando la primera oportunidad para ir a verlas a la Laguna de El Oso (Ávila). Este año la fecha fue el pasado fin de semana. Aprovechando que fuimos a pasar el fin de semana a Aldeaseca, el sábado (17 de octubre) me acerqué a El Oso para ver a estas aves que tanto me gustan. Lo hice acompañado de mi amigo Víctor Coello, a quien recogí en Arévalo para irnos juntos hasta El Oso. Y como no podía ser de otra forma, allí estaban las grullas, dispersas por los campos en torno a la laguna.





En el observatorio nos juntamos también con Víctor G.D. y con David, con lo que pasamos allí una buena tarde charlando de muchos temas. Pero vamos al grano con lo que observamos entre charla y charla. Además de las grullas (Grus grus), de las que contamos unas 350, observamos también 24 ánsares (Anser anser), varios cientos de azulones (Anas platyrhynchos), cercetas (Anas crecca), un silbón (Anas penelope), 6 avefrías (Vanellus vanellus), una gaviota reidora (Chroicocephalus ridibundus) y 2 agujas colinegras (Limosa limosa). La laguna muestra aún poca agua, pero esto no impide que se pueda ver ya mucho movimiento de aves en el vaso lagunar y alrededores.


Ánsares




Y como siempre los rosales de delante del observatorio nos deleitaron con la visita de varios paseriformes como una tarabilla (Saxicola torquatus), un triguero (Emberiza calandra), gorrión molinero (Passer montanus) o mosquiteros (Phylloscopus spp.).

Tarabilla común


Al ir cayendo la tarde fueron llegando a la laguna más bandos de grullas con su particular trompeteo que nos sirvió de despedida a la jornada.




Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda
Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com


sábado, 3 de octubre de 2015

Día de las Aves. Tres propuestas.



Hoy se celebra el Día Mundial de las Aves, y en muchísimos lugares se organizan actividades abiertas al público para acercar el mundo de la ornitología a los ciudadanos. En anteriores años colaboré en alguna de estas actividades, pero este año no he podido. No obstante, no quería dejar pasar este día sin traer al blog algún artículo relacionado con ello. La propuesta que traigo está dirigida a aquellas personas que les apetezca realizar un paseo para observar aves, y celebrar así por su cuenta este día. Como sabéis los habituales al blog, los tres lugares principales de los que publico normalmente fotos y artículos son Galicia, Ávila y Madrid. Así que os voy a proponer un recorrido por cada uno de estos lugares, para que en función de dónde esté cada uno, pueda hacer el suyo.

El primer lugar que os propongo visitar, cómo no, es la Ría de Ribadeo, en Galicia. Aquí podréis disfrutar de una gran variedad de especies, y más en esta época de maso migratorio en la que nos encontramos. Para organizar vuestro recorrido, os dejo este enlace a un documento en el que explico cuáles son para mí los mejores puntos para observar aves en la ría, así como las especies más comunes de aves que se pueden ver:


Aves en la Ría de Ribadeo



El segundo lugar que os invito a visitar está en la provincia de Ávila, en la comarca de La Moraña. Se trata de la Laguna del Oso, al lado del pequeño pueblo del mismo nombre. Aquí podéis ver una muestra de lo que hay por allí. Aunque es cierto que muchas de las aves invernantes están aún por llegar, como las grullas y los ánsares.


Laguna del Oso



 
Y por último, para los que estén en Madrid y alrededores, propongo un lugar muy accesible y que sin embargo guarda muchas sorpresas en cuanto a las aves que alberga. Se trata del Parque Polvoranca. Aquí os dejo el enlace correspondiente con información del lugar y sus aves:





 
En fin, ya sea para hacer este fin de semana en el que se celebra el Día de las Aves, o en cualquier otra fecha, los tres son unos estupendos lugares por los que pasear y disfrutar de las aves y la naturaleza. Espero que podáis hacerlo.

Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda
Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com


jueves, 24 de septiembre de 2015

Fotografiando aves en el Parque Polvoranca

Finales de septiembre es una época estupenda para ir a dar un paseo por cualquier parque urbano para observar aves, ya que muchas especies están en pleno viaje migratorio posnupcial, y los parques son un lugar de parada de muchas de ellas. Yo he ido al Parque Polvoranca, en Leganés, para ver lo que se mueve estos días por allí, y sacar algunas fotos. Es un parque periurbano enorme, con unas condiciones fantásticas para acoger a muchas de estas aves, ya que tiene una gran variedad de espacios y ecosistemas en unos pocos kilómetros cuadrados. Al final de esta entrada os dejo la relación completa de especies observadas. Pero antes, os dejo una selección de fotos.



Una de las aves más abundantes por todas partes en estas fechas son los papamoscas cerrojillos (Ficedula hypoleuca). Y en el Parque Polvoranca observé multitud de ejemplares. Estas son sólo algunas fotos de las muchas que pude sacarles.





También muy abundante en el parque es el pito real (Picus viridis).


La Laguna de Mari Pascuala es un buen lugar para observar aves acuáticas. En esta ocasión pude ver garza real (Ardea cinerea), garceta común (Egretta garzeta), garcilla bueyera (Bubulcus ibis), cormorán grande (Phalacrocorax carbo), ánade real (Anas platyrhynchos), focha común (Fulica atra), gallineta (Gallinula chloropus), gaviota reidora (Chroicocephalus ridibundus) y zampullín chico (Tachybaptus ruficollis). Aunque desgraciadamente sólo pude sacarles buenas fotos a las fochas.




La zona de pinar es muy buena para observar pequeños paseriformes y otras aves. Por destacar algunas observaciones interesantes aquí, un agateador común (Certhia brachydactyla), un pico picapinos (Dendrocopos major) y un mochuelo (Athene noctua).






Y vamos ahora con las especies exóticas e invasoras, de las que siempre el Parque Polvoranca guarda alguna sorpresa. La primera me la llevé al descubrir este nutrido grupo de gansos del Nilo (Alopochen aegyptiaca). No me sorprendió tanto su presencia, que ya había visto en anteriores ocasiones por la zona sur de Madrid, como su número.


La segunda sorpresa del paseo fueron estos tres ánsares indios (Anser indicus) integrados en un grupo de ocas que habitualmente está en torno a la Laguna de Mari Pascuala. Las ocas son muy confiadas, y los ánsares indios se dejaban llevar por ellas, aunque se mostraban un poco más desconfiados. Ignoro el tiempo que llevarán en el grupo, o si es algo ocasional.



Y por último, las omnipresentes cotorras argentinas (Myiopsitta monachus), que como ya he contado en numerosas ocasiones, son una verdadera plaga por aquí.






Para finalizar vamos con el listado completo de especies observadas. Como es habitual en el blog, van con el nombre en castellano, el nombre científico y el nombre en gallego.

Ánade azulón / Anas platyrhynchos / Lavanco
Perdiz roja / Alectoris rufa / Perdiz
Zampullín chico / Tachybaptus ruficollis / Mergullón pequeno
Cormorán / Phalacrocorax carbo / Corvo mariño
Garcilla bueyera / Bubulcus ibis / Garza boieira - garza mediana
Garceta / Egretta garzetta / Garzota
Garza real / Ardea cinerea / Garza real
Gallineta / Gallinula chloropus / Galiña de río - galiñola
Focha / Fulica atra / Galiñola negra
Gaviota reidora / Chroicocephalus ridibundus / Gaivota chorona
Paloma bravía / Columba livia / Pomba das rochas
Paloma Torcaz / Columba palumbus / Pombo torcaz
Tórtola turca / Streptopelia decaocto / Tórtora turca
Cotorra argentina / Myiopsitta monachus / Cotorra arxentina
Mochuelo / Athene noctua / Moucho
Pito real / Picus viridis / Peto verde
Pico picapinos / Dendrocopos major / Peto real
Golondrina / Hirundo rustica / Andoriña - anduriña
Tarabilla norteña / Saxicola rubetra / Chasco norteño - chasco rabipinto
Mirlo / Turdus merula / Merlo
Ruiseñor bastardo / Cettia cetti / Reiseñor da auga - reiseñor bravo
Buitrón / Cisticola juncidis / Carriza dos xuncos
Mosquitero musical / Phylloscopus trochilus / Picafollas musical
Papamoscas cerrojillo / Ficedula hypoleuca / Papamoscas negro
Carbonero / Parus major / Ferreiro abelleiro - ferreiriño real
Agateador común / Certhia brachydactyla / Gabeador común
Urraca / Pica pica / Pega
Estornino negro / Sturnus unicolor / Estorniño negro
Gorrión / Passer domesticus / Pardal
Gorrión molinero / Passer montanus / Pardal montés
Verdecillo / Serinus serinus / Xirín
Jilguero / Carduelis carduelis / Xílgaro
Ganso del Nilo / Alopochen aegyptiaca / Ganso exipcio
Ánsar indio / Anser indicus / Ganso indio


Imágenes y texto bajo licencia Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda
Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com

jueves, 10 de septiembre de 2015

Regresan as aguias pescadoras á Ría de Ribadeo

Fotografía: Carlos Sanjurjo

Despois dunha nova temporada de cría, as dúas aguias pescadoras que invernan na Ría de Ribadeo xa están de volta con nós. Os primeiros días de setembro soen ser as datas nas que as pescadoras veñen chegando ó noso estuario, e este ano volve ser así. Por sorte, as dúas conseguiron efectuar con éxito a súa viaxe migratoria de regreso, e chegaron sanas e salvas. Podémolo ver nestas fotografías que lles sacou Carlos Sanjurjo Lastra o día 8 de setembro, e que amablemente me enviou para poder compartir con todos vosoutros. -Moitas gracias Carlos-. A primeira fotografía é do exemplar bautizado como Virgilia (anela amarela na pata esquerda), mentres que nesta  outra podemos ver á nosa veterana Panchita (anela amarela na pata dereita).

Fotografía: Carlos Sanjurjo

Como sabemos, Panchita pasa a temporada estival nas inmediacións do embalse de Ravoir, no interior de Francia. Pola contra, de momento non se sabe cal é o destino de Virgilia durante estes meses nos que se ausenta. Agardemos poder coñecelo algún día, xa que a anela que lle foi colocada na súa pata esquerda permite que si un observador consegue lela con prismáticos ou telescopio, se poida saber que este exemplar foi anelado na Ría de Ribadeo, e facerlle logo o seguemento. Na segunda destas estupendas fotografías de Carlos pódese ler perfectamente a súa anela.

Fotografía: Carlos Sanjurjo

Fotografía: Carlos Sanjurjo



Pero como dicía, e precisamente gracias á anela que lle foi colocada no seu día polo FAPAS, a Panchita podemos tela perfectamente controlada desde o momento en que uns ornitólogos franceses, que fan o seguemento dunha zona de cría de aguias pescadoras nos bosques franceses de Orleans, identificaron a Panchita e se puxeron en contacto co FAPAS. Desde entón, cada verano ségueselle alí a pista a tódolos seus movementos, mentres que no inverno somos nós os que a controlamos na Ría de Ribadeo.

Vouvos facer un pequeno resumo de cómo foi este inverno para Panchita en Francia, onde conseguiu criar con éxito por terceiro ano consecutivo. Estas informacións coñécense grazas ó seguimento que os ornitólogos franceses Gilles Perroden e Rolf Wahl lles fan alí, e que o FAPAS fai públicas na súa web.

Despois de abandonar a Ría de Ribadeo, Panchita foi observada por primeira vez en Francia este ano o día 27 de febreiro. Primeiro andivo polas inmediacións dun niño que non era o seu, onde había un macho co que estivo flirteando uns días, chegando a realizar varias cópulas. Posteriormente chegou a lexítima ocupante dese niño, e Panchita marchou ó niño que ocupou nos últimos anos. Alí, e mentres que a súa parella de anteriores anos seguía sin chegar, outro macho tiroulle os trastos e tiveron tamén algún "escarceo" amoroso. Pero desde o día 23 de abril perdéuselle a pista e non se volveu ver a Panchita polo niño, o que resultaba estrano. Tamén era estrano que a súa parella habitual seguira sen aparecer.

Panchita fotografiada en Francia por Gilles Perroden

Lectura da anela de Panchita. Fotografía: Gilles Perroden

Panchita no seu antigo niño co primeiro macho deste ano. Fotografía: Gilles Perroden.

Finalmente o 5 de maio descúbrese que Panchita está ocupando outro niño, a uns 8 km. do seu, con outro macho ó que tampouco lle chegara a parella. Así que, ante a ausencia das súas parellas, decídense a emparellarse e intentar criar, a pesar do retraso con que ían xa nas datas. O novo compañeiro de Panchita (anela F9 laranxa na pata dereita) é un exemplar con experiencia, que xa levara a cabo con éxito anteriores crías coa súa antiga parella.

Afortunadamente, e a pesares do tardío das datas, o 6 de xuño constátase o nacemento dun primeiro polo, nacendo en días posteriores outros dous máis. Así que finalmente son tres os polos que este ano trouxo ó mundo a nosa querida veciña, dous machos e unha femia. Lembremos que esta é a súa terceira temporada de cría. En 2013 foran dous os polos que naceran (dous machos), e tres en 2014 (un macho e dúas femias). Todos eles criados con éxito, o que fala moi ben das cualidades como nai da nosa amiga.

O 17 de xullo os tres polos deste ano son anelados por Rolf Wahl e Gilles Perroden. Como se pode ver nestas imaxes, os polos presentaban un estupendo estado de saúde, e así seguiron medrando.

Rolf Wahl (esquerda) e Gilles Perroden (dereita) anelando os polos deste ano

Ata que o 30 de xullo dous dos polos abandonan o niño por primeira vez, mentres que o terceiro faino o 1 de agosto. Desde este momento, comezarán un proceso de independización que os levará a ir explorando paulatinamente o seu entorno, regresando ó niño para alimentarse, cada vez máis esporádicamente.

Pola súa banda, a última observación constatada de Panchita en torno ó seu niño foi o 5 de agosto. Tras unha nova e dura temporada de cría, os seguintes días a nosa pescadora dedícaos a descansar e repoñerse para emprender a súa viaxe migratoria posnupcial. E como xa sabemos a migración logrou realizala sen problemas, e xa a temos de novo na ría, por quinto inverno consecutivo, desde que elixira o noso estuario como lugar de residencia habitual no inverno do ano 2011.


Imaxes e texto baixo licenza Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda
Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com


domingo, 9 de agosto de 2015

Plan de Conservación da Praia das Catedrais. Situación actual (Parte II).

Despois de analizar polo miúdo o Plan de Conservación da Praia das Catedrais (ver Parte I), toca agora falar de como está sendo a súa posta en práctica, iniciada este verano. A mediados de xullo visitei en persoa a praia para coñecer de primeira man os cambios. Ademais das miñas propias impresións, quixen tamén coñecer as das persoas que traballan alí a diario, para obter diferentes puntos de vista. Pero comezarei polas miñas...

O primeiro que se ve ó chegar á zona é que seguen os problemas de aparcamento ante a enorme cantidade de xente que se achega en vehículo propio, que é a maioría. Os aparcadoiros máis próximos ó areal están sempre cheos nas horas punta (baixamar), e habilítanse outros en prados máis lonxanos, para os que se instala carteleiría e sendeiros que levan á xente ata a praia. Tamén os autobuses con excursións se ven obrigados a parar por aquí para deixar a xente, ante a saturación do aparcadoiro principal.




Xa no entorno da baixada, aínda que con moita xente, a miña impresión é que hai menos cantidade que en anos anteriores, na que se podían ver aglomeracións que realmente asustaban. Pódese deducir que moitas persoas que non teñen o acceso sacado, abstéñense de acudir sabendo que non van poder baixar. É dicir, hai unha maior planificación e distribución das visitas. Por certo, esta é a web na que se debe facela reserva para visitar As Catedrais: https://ascatedrais.xunta.es Aproveito para aclarar tamén que a reserva é totalmente gratuíta, xa que hai que ten dúbidas a este respecto.



Antes de baixar á praia, estiven vendo como está a parte superior dos cantís, que como dicía na primeira parte deste artigo (ver Parte I), é unha das zonas máis afectadas pola morea de visitantes que pasan por aquí. A pesares dalgúns carteis e balados que impiden o paso a determinados lugares, a maioría do espazo segue a estar sen ningún tipo de control, e a degradación é máis que evidente.





Nestas zonas é onde urxe agora actuar. No plan está previsto que así se faga, delimitando o acceso unicamente polos sendeiros que se habiliten, e rexenerando a cuberta vexetal orixinaria nas zonas que agora están degradadas. Proponse como solución facer unha pasarela elevada de madeira, como a existente na zona occidental deste mesmo espazo. Este método está a dar moi bos resultados, xa que nesa zona a conservación da cuberta vexetal é practicamente completa, posto que a xente non pode (aínda que sempre hai algún que outro túzaro) saírse da pasarela, e polo tanto non se pisotea o chan, persistindo a cuberta vexetal mesmo por debaixo da pasarela. Agardemos que estas medidas se apliquen pronto, si é que finalmente é o que se decide facer tamén aquí.

Tamén se contemplan no plan medidas para paliar o impacto visual do famoso restaurante. Como dicía no anterior artigo, hoxe en día, con este plan en vigor, non se podería facer este despropósito que unicamente serve a intereses privados. Por desgraza, o mal xa está feito, e agora o que propón o plan e tentar mitigar os seu impacto.



Aprézase por todas partes un aumento da sinalización vertical que advirte dos perigos de achegarse á beira dos cantís. Pero coma sempre, este tipo de indicacións non soen ser moi respectadas polos visitantes. 




Aínda que hai veces que sería mellor non poñer nada. Fixádevos nesta sinal de perigo por desprendementos. ¿Non habería outra forma de poñela que non fora colgada do propio cantil? Desde logo, esta sinal é todo o contrario ó que debería ser unha correcta protección da praia. En primeiro lugar porque o seu impacto visual é tremendo. E en segundo lugar porque está pendurada na rocha. Catro furados de taladro sobre o substrato de lousa que precisamente se pretende protexer. Lamentable...




A pé de praia as medidas aplicadas trala entrada en vigor do Plan de Conservación (lembremos que a súa aplicación comezou o día 1 de xullo deste 2015) son máis evidentes. En primeiro lugar, como dicía, porque o límite de persoas permitidas diariamente fai que non se vexan as escandalosas aglomeracións de pasados anos.




E outra das diferencias que tamén se aprecian moi positivamente é que o persoal da Xunta non deixa subirse ós cantís, nin a determinados lugares, coma o famoso arco interior da praia. Por aquí antes gabeaban centos de persoas a diario, o que ademais de dar unha imaxe feísima desta formación rochosa, sen dúbida estaba danando a súa parte superior.



Outra medida que se aprecia a simple vista é a inexistencia de cans no areal, xa que o persoal de vixilancia ocúpase de que estes animais non poidan baixar. Lembremos que estamos nun espazo natural no que está prohibida a súa presenza, aínda que antes se fixese caso omiso á normativa.

A pesar de todas estas medidas positivas que se aprecian xa, a praia segue a acoller moitísimos visitantes, xa que as 4.812 persoas permitidas diariamente non deixa de ser un número elevado. Ainda que agora vos conto outra cousa sobre esta cifra... En calquera caso, na miña opinión nun futuro haberá que regular tamén determinados lugares polos que non se debería deixar pasar, xa que miles de persoas saltando diariamente polos penedos, evidentemente impactan moi negativamente sobre a fauna que vive nestes ecosistemas (lapas, percebes, mexillóns, chícaros...).



O tirón das Catedrais segue a ser incrible, como podemos ver a diario este verán coa presenza de novas nos medios de comunicación de todo tipo. Este día topeime cun dos periodistas televisivos de moda facendo unha reportaxe para a súa canle.



Por último, e como vos adiantaba anteriormente, grazas a esta visita in situ percateime dunha cousa da que non se ten falado moito. Resulta que o cupo de 4.812 persoas non é estrito, xa que existen, polo menos, e que eu saiba, tres modos de acceder á praia e que non están sendo contabilizados dentro deste cupo que debería de ser límite. Son estas:

1. A asociación de hostaleiros de Ribadeo chegou a un acordo coa Xunta de Galicia para que os turistas que se aloxen nos hoteis da vila, teñan garantida unha praza de acceso á praia no caso de que non teñan feito a reserva pola súa propia conta. Así que aquí hai un número extra e indeterminado de persoas que accederán á praia fora do cupo establecido.

2. Hai un servizo de bus turístico xestionado pola empresa Eocar que leva varias viaxes diarias de persoas desde Ribadeo ata a praia, e que inclúen o acceso á mesma. E tampouco se contabilizan dentro do cupo.

3. O Concello de Ribadeo organiza un servizo de rutas turísticas guiadas (Xeorutas), para a interpretación do litoral e das súas formacións. Son varios grupos diarios, e cando coinciden coa baixamar (ata 60 persoas), tamén inclúen a visita á praia.

En resumo, na práctica o número de persoas que acceden á praia calculo que poderá roldar as 5.000 persoas. Non creo que sexa algo moi determinante, pero é curioso que finalmente a famosa cifra das 4.812 visitas máximas diarias non é real.

E despois de ter a miña propia opinión sobre a aplicación práctica do Plan de Conservación do Monumento Natural da Praia das Catedrais, quixen tamén coñecer a opinión das persoas que están alí a diario. Estas son algunhas desas opinións, que recollín para traervos ó blog.

  • Persoal de Tragsa contratado pola Xunta de Galicia para controlar os accesos á praia e vixiar o cumprimento da normativa: aprecian melloras trala entrada en vigor do plan, xa que poden tomar medidas coma non deixar subir á xente polos cantís, prohibir a entrada de cans, ademais de contar coa presenza e apoio diario durante varias horas de axentes medio-ambientais da Xunta, que antes non estaban tan constantemente alí. A súa percepción é que en xeral os visitantes entenden e aceptan as novas medidas.
  • Guías das Xeorutas organizadas polo Concello. Son rutas guiadas e gratuítas, que consisten na interpretación do litoral, e na visita á praia cando é marea baixa. Os guías perciben que as rutas máis numerosas son precisamente as que coinciden coa baixamar. Din que a xente entende as medidas adoptadas, que lles parece ben o límite de accesos, a eco-taxa nos aseos, e que mesmo moitos se estrañan de que as rutas, o aparcamento e o acceso á praia sexan gratuítos.




 
  • Socorristas contratados polo Concello de Ribadeo: igual que o persoal de Tragsa, notan a presenza dos axentes medio-ambientais, que vixían moito máis estritamente aspectos como que os visitantes non collan percebes dos cantís, que non se suban neles, que non entren con cans... Ven negativo que os ribadenses xa non poidan acudir a esta praia libremente a bañarse ou pasear, xa que a necesidade de reserva fará que na práctica a praia sexa exclusivamente un lugar de visita.
  • Persoal do Concello de Ribadeo que xestiona o uso dos aseos públicos: os novos aseos construídos polo Concello fai uns anos, máis alonxados da beira da praia e con mellores instalacións e menor impacto, teñen unha eco-taxa de utilización de 50 céntimos. Segundo os traballadores do Concello, en xeral a eco-taxa é ben aceptada e comprendida polos visitantes. En poucas ocasións se atopan con protestas sobre este servizo. Tamén notan comprensión coas novas restricións de acceso á praia.
  • Bus Praia: trátase dun servizo ofrecido pola empresa Eocar de Ribadeo. En principio iniciou o servizo facendo 3 viaxes diarias desde Ribadeo ás Catedrais, cun bus de 30 persoas. Pero prevese que se poida ampliar en momentos de maior afluencia, como pode ser o mes de agosto. A viaxe custa 2 euros para os adultos e 1 para os nenos, e inclúe o permiso de acceso á praia. O bus déixate alí e volve recollerte a unha hora predeterminada. Os seus clientes teñen o acceso garantido á praia, polo que non perciben moitas diferencias con temporadas anteriores.

  •  
  • Enquisadores. A Xunta de Galicia contratou os servizos duna empresa externa que está a facer enquisas ós visitantes para coñecela súa opinión. Falando cun destes enquisadores, o resumo que me facía é que polo xeral a xente valora positivamente a situación xeral da praia, así como as restricións adoptadas este ano. Ven sen embargo falta de información dos visitantes sobre o sistema para a reserva de prazas, e moitos deles atópanse con isto ó chegar alí.

Remato aquí esta serie de dous artigos sobre a situación da Praia das Catedrais trala implantación do novo plan de conservación. Agardo que vos teña servido para facervos unha idea de como están a ser estes primeiros meses. Queda aínda moito por facer, e veremos se co paso do tempo se van afianzando as medidas adoptadas, e desenvolvendo outras novas que permitan mellorar o estado de conservación desta marabilla natural, e protexela de cara ó futuro.

Enlaces relacionados:
Plan de Conservación da Praia das Catedrais. Análise do plan (Parte I).

Imaxes e texto baixo licenza Creative Commons
Enrique Sampedro Miranda
Blog Ría de Ribadeo: www.riaderibadeo.com